Een dag in de Noordmolen

Een dag in de Noordmolen

Het is zondag 12 februari 2017 en het is prachtig mooi winterweer. Het heeft de afgelopen nacht geijzeld en er ligt een dun laagje poedersneeuw. Bij het eerste rondje om acht uur in de morgen met hond en vriend Spike blijkt het gevaarlijk glad. Vandaag heb ik gelukkig na zeven weken weer dienst in de Noordmolen. Ik heb er echt zin in en ben er daarom zo’n veertig minuten voor openingstijd. Ik doe de luiken van het mölnhoes en de molen open. Het uitzicht is door het raam aan de achterzijde prachtig met dit weer en ik blijf zoals zo vaak even staan kijken. Nederland is op sommige plekken zeldzaam mooi. Ik hak het hout voor in de kachel van het mölnhoes en de vuister en steek ze beide aan. Ik vul twee emmers met lijnzaad voor de productie, zet de borden met toeristische informatie buiten en veeg de sneeuw van het rond lopende keienstraatje voor de molen, want dat er gevaarlijk glad door de bolling. Ik zet vast de koffie aan en intussen komen collega molenaars Philipe Whale en Henk Westerhof binnen. Samen doen we de laatste voorbereidingen om vervolgens het rad in werking te stellen. Door het koude maar ook vochtige weer van de afgelopen weken maakt de molen wat meer geluid en piept her en der wat meer dan gewoonlijk. In de loop van de middag lost zich dit van zelf op en draait de molen weer zoals het hoort.

Opvallend rustig

Ondanks het prachtige mooie droge winterweer komt de loop er qua bezoekers niet in. Het is opvallend rustig voor zo’n dag waar op normaliter veel wordt gewandeld op landgoed Twickel. Echter, met zijn drieën zijn we in goed gezelschap en vermaken we ons met gekeuvel over hoe het met elkaar gaat en over koetjes en kalfjes prima. In de loop van de middag zijn er wat meer passanten, maar het houdt niet over. Een jongen en een meisje van een jaar of tien die met hun ouders binnen komen, kijken wat verbaasd maar ook geïnteresseerd om zich heen. Bij het horen dat de Noordmolen meer dan 650 jaar oud is kijken ze ons ongelovig en verbaasd aan, 650 jaar en hij doet het nog steeds? Nou ja, vertellen we, eigenlijk doet hij het weer met een korte uitleg over de renovatie. Maar dan nog, voor een kind van een jaar of tien dat eigenlijk nog geen besef heeft van jaren en leeftijd, is 650 jaar natuurlijk onwaarschijnlijk oud. De rest van de middag blijft het ook rustig, maar dan is wat langer keuvelen met de mensen die wel binnen komen ook weer leuk.

Je hebt een hobby of niet

Zoals vaak tegen vier uur bij sluiting in de wintertijd staat de molen ineens onverwacht aardig vol. Daar mee loopt het uit tot half vijf alvorens we kunnen sluiten, maar dat mag de pret niet drukken. Je hebt een hobby of niet. Na het opmaken van de kas is er dan nog de onvermijdelijke borrel in het mölnhoes. Philip kwam heen op de fiets, maar zijn vrouw komt hem met de auto ophalen. Geen sociale controle hoor, maar gewoon voor de gezelligheid…….Er gaan nog wat leuke verhalen over tafel.

Een week vakantie

Op de fiets terug naar huis is de wereld nog steeds bekoorlijk en erg mooi wit. Het is gezond fris, en ik woon aan de kant van Delden in Hengelo. Het grootste deel van de tocht gaat dan ook tussen de bossen en over de landerijen van Twickel. Bij thuiskomst word ik door vriend Spike onstuimig begroet alsof ik een week op vakantie ben geweest. Na een dagje Noordmolen voelt dat wellicht ook wel zo. Even onbezorgd de boel een dag van je af zetten. Dan kun je er weer even tegen. Het leven van een molenaar is in het haastige leven in 2017 zo gek nog niet.

Molenaar
Jan Gröneveld.

Geplaatst in Algemeen.